โอ๋ ๆ เสาร์นี้ไปเขาใหญ่ป่าว พี่กู้สาวใหญ่ใจดี (หรือป่าว) ตะโกนถาม ไปกับใครครับ ผมตะโกนตอบกลับไป พี่กู้เป็นสาวห้าวร่างใหญ่ สมัยแกสาว ๆ แกลุยไปทุกที่ เคยลุยถึงขนาดทากกัดรอบเอวเป็นสิบ ๆ ตัวมากแล้ว (หยึ๋ย ๆ) เวลาไปเที่ยวไหนผมมักจะถามแกเสมอว่าที่ผมจะไปเป็นอย่างไรบ้าง แต่คำตอบที่ได้รับมักจะเป็นเรื่องสิบกว่าปีที่แล้วเสมอ -_-“ ไปกะพี่เปี๊ยก เสาร์นี้แกจะตีก๊อฟแถวเขาใหญ่เลยว่าจะแวะเข้าไปถ่ายรูปด้วย พี่กู้ตอบกลับมา แต่ชั้นไม่ไปนะติดงานแต่ง ดีแล้วจะได้ไม่หนักรถ ผมตอบกลับไป ผั่วะ! แกหยอกกลับเล็ก ๆ ด้วยการยกขาเตะ เอ้ย! ยกแขนมาตบผมเบา ๆ แต่ผมเซไปซะไกลลิบ ^^”

เสาร์นี้ไปเขาใหญ่กันป่ะ ผมรีบกลับไปที่โต๊ะทำงาน แล้วแอบโทรไปหาน้า witching (http://witching.multiply.com) พี่เปี๊ยกไปด้วยนะ เหรอ! น้า witching ตอบกลับมาอย่างเซ็ง ๆ เพราะส่วนใหญ่ทริปมักจะล่มเสมอ แต่ผมคิดว่าคราวนี้ค่อนข้างแน่เพราะถ้านัดกันล่วงหน้านาน ๆ มักจะล่มแต่ถ้านัดกันใกล้ ๆ วันไปมักจะได้ไปเสมอ และวันนี้เป็นวันพุธซะด้วย แต่แล้วทริปก็มีอันเลื่อนไปจนได้ เมื่อพี่เปี๊ยกโทรมาบอกเลื่อนวันไปอีกหนึ่งวันเนื่องจากลูกค้าขอให้ออกรอบต่ออีกหนึ่งวัน เท่ากับว่าเรามีเวลาเที่ยวแค่วันอาทิตย์กะวันจันทร์ที่เป็นวันหยุดแค่นั้นเอง -_-“ เอาน่าอย่างน้อยก็ยังได้ไปถ่ายรูปสัตว์ต่าง ๆ ในป่าจริง ๆ บ้าง นกในสวนหลวงร.9 เบื่อหน้าผมจะแย่อยู่แล้ว ผมปลอบใจตัวเอง

เช้าวันอาทิตย์เวลาตีสี่ ปี๊บ ๆ ๆ ๆ ปี๊บ ๆ ๆ ๆ ผมตื่นงวยเงียขึ้นมาปิดนาฬิกาปลุก ดื่ม”วิต้า”แล้วนอนต่อ -_-“ เวลาตีสี่สามสิบ คราวนี้มือถือผมดังเพราะตั้งปลุกเผื่อเอาไว้ ผมลุกขึ้นมาเปิดวิต้าอีกขวดแล้วนอนต่อ เอ้ย! คราวนี้ตื่นจริงแล้วครับ เพราะนัดกะน้า witching ไว้ตอนตีห้า เพราะน้าแกอยากไปเช้าหน่อยจะได้มีเวลาเที่ยวเยอะ ๆ เวลาตีห้าตรงน้า witching มาจอดรถอยู่หน้าบ้านผมพอดี ตรงเวลาอะไรจะขนาดนั้น ^^” ผมขนของพะรุงพะรังออกมากองไว้หน้าบ้าน เนื่องจากคราวนี้เราจะไปกางเต๊นท์นอนกัน ดังนั้นอุปกรณ์แค้มปิ้งเลยค่อนข้างเยอะหน่อย หลังจากขนข้าวของลงท้ายรถ BMW ซีรีย์7 แต่ท้ายรถติดโลโก้ตราเพชร ชื่อรุ่น Cedia ^_^” เราออกเดินทางกัน โดยขับเข้าเส้นมอเตอร์เวย์แล้วค่อยแยกออกมาทางเส้นสระบุรีอีกที เผลอแป๊บเดียวเราก็มาถึงปากทางเข้าเขาใหญ่กันแล้ว พวกเราแวะเติมน้ำมันข้างทางด้วยชุดอาหารเช้า 49 บาท ซึ่งถือว่าถูกมาก ๆ สำหรับชุดอาหารที่ประกอบไปด้วยเสต๊กหมูชิ้นใหญ่ 1 ชิ้น สลัดผัก ไส้กรอกและขนมปัง แถมยังมีมันฝรั่งให้เคี้ยวเล่นอีก ที่เด็ดไปกว่านั้น กาแฟสดที่นี่อร่อยมาก ๆ คั่วกันสด ๆ กลิ่นหวานหอม รสชาติเข้มแต่นุ่มนวล ขณะพิมพ์อยู่นี่น้ำลายยังสออยู่เลย :P หลังจากเติมน้ำมันให้พยาธิในท้องเรียบร้อย เราก็ออกเดินทางต่อ


เวลา 8:30 และแล้วเราก็ถึงเขาใหญ่เสียที \(^^)/ ผมแวะเข้าศูนย์บริการซื้อถุงฯ(กันทาก)มาเตรียมไว้ก่อน เพราะได้ข่าวมาว่าช่วงนี้ทากค่อนข้างชุม T-T ว่าแล้วผมก็เดินยืดอกพกถุง(กันทาก) ไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์ 100 บาท(2 คู่) ไปไหนดี ผมหันไปถามน้า witching ไปเดินฆ่าเวลากันที่เส้นทางศึกษาธรรมชาติที่น้ำตกกรองแก้วก็แล้วกันใกล้ดี ผมพยักหน้าเห็นด้วย เพราะไม่รู้เส้นทางท่องเที่ยวในบริเวณเขาใหญ่เลย เอาไงก็เอากันอยู่แล้ว เส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติที่น้ำตกกรองแก้วค่อนข้างเดินได้อย่างสบาย ๆ เพราะเส้นทางเกือบทั้งหมดปูด้วยบล็อคซีเมนต์เรียบร้อยแล้ว เราเดินกันได้ซักพักก็เริ่มรู้แล้วว่าทากที่ว่าชุมนั้นเป็นยังไง เกือบทุกย่างก้าวที่เราเดินตามเส้นทางศึกษาธรรมชาติ มีทากชูคอสลอนอยู่เต็มไปหมด โชคดีที่ผมเตรียมสเปรย์กันทากไปด้วย (OFF) แต่ถึงขนาดนั้นยังแทบเอาไม่อยู่ บางช่วงทากชุมขนาดต้องกึ่งเดินกึ่งวิ่งกันเลยทีเดียว

กว่าพวกเราออกจากเส้นทางศึกษาก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงท้องร้องจ๊อก ๆ พอดี ก่อนออกพวกเราเห็นกลุ่มนักท่องเที่ยวเดินสวนพวกเราเข้าไป แต่ละคนใส่แค่รองเท้าแตะกางเกงขาสั้น ผมได้แต่มองและอมยิ้ม ถึงแม้ทากจะไม่ได้เลือกจากพวกผม แต่พวกมันคงไม่อดแล้วล่ะ :P พวกเราแวะเติมน้ำมันรอบสองด้วยร้านอาหารแถวศูนย์บริการนั้นเลยสะดวกดี ก่อนที่จะไปเดินเล่นต่อแถวหลังค่ายกรองแก้ว เพราะได้ข่าวจากน้องแอม(http://isamm.multiply.com)ว่าแถวนั้นมีนกจาบคาอยู่ แต่เมื่อไปถึงก็เห็นแต่รังจาบคาร้างอยู่ คิดว่าลูกนกคงโตและจากรังไปแล้ว หลังจากแห้วจากนกจาบคา ผมก็เลยชวนน้า witching เดินเลยลงไปค่ายหมอบุญส่งฯทางด้านล่าง เพราะจำได้ว่าแถวนั้นมีนกชุมอยู่เหมือนกัน พอไปถึงก็เห็นนักดูนกมาจับจองที่ดูนกอยู่บ้างแล้ว ผมก็เลยย่องแบกขาตั้งกล้องไปลองส่องดูบ้าง ขอโทษค่ะไม่ทราบว่าตัวนี้ใช่นกเขียวก้านตองหรือเปล่าคะ นักดูนกสาวหันมาถามผมหลังจากเห็นผมแบกขาตั้งกล้องตัวโต ง่า....ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ เพิ่งหัดดูนกเหมือนกันแหะ ๆ (^-^)> หลังจากนั้นผมก็ไม่คุยอะไรอีก เพราะเจ้าเขียวครามบินโฉบมาเกาะยอดไม้ที่อยู่สูงลิบ ผมส่องด้วยไบน็อคแล้วยังเห็นแค่ตัวนิดเดียว แต่ก็ยังหันกล้องไปกดชัตเตอร์รัวไป 3 แช๊ะ เจ้าปรอดเหลืองหัวจุกก็บินมุดไปมาอยู่ในพุ่มไม้ไม่ไกลนัก ส่วนเจ้าแซงแซวหางบ่วงเกาะกิ่งไม้ใหญ่อยู่ใกล้ ๆ แต่ถ่ายไม่ได้เลย เพราะอยู่ในมุมย้อนแสง ฝืนถ่ายไปคงได้แต่ภาพนกแซงแซวซิลูเอต



ครืน.......เสียงฟ้าร้องดังขึ้นพร้อมเสียงฝนดังเปาะแป่ะ และตกแรงในที่สุด กลุ่มนกดูนกสาวรีบขึ้นรถและขับออกไป ผมกะน้า witching ได้แต่มองหน้ากันและนึกในใจว่า ทำไมไม่ขับรถลงมา (วะ) -_-“ เวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีแล้ว ฝนยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดผมได้แต่มองพื้นถนนที่มีไอหมอกลอยอ้อยอิ่งขึ้นมาเนื่องจากฝนตกกระทันหันทำให้ไอร้อนบนพื้นถนนลอยขึ้นมา สวยดีเหมือนกันแฮะ ผมนึกในใจ “เก็บเพลงรักนี้ให้เป็นของขวัญ ให้เธอได้รับได้รู้ว่าใจของฉันแม้คืนวันจะเปลี่ยนแปลงสักแค่ไหน แต่ใจของฉันที่รักเธอนั้น ต่อให้ต้องลงนรกหรือสรวงสวรรค์ ฉันก็จะไม่มีวันมอบให้ใคร” เสียงริงโทนโทรศัพท์ของผมดังขึ้น ติดฝนอยู่แถวไหนครับ พี่เปี๊ยกส่งเสียงไร้สายถามมา อยู่ตรงค่ายหมอบุญส่งฯครับ ตรงด้านล่างค่ายกรองแก้ว ผมตอบกลับไป หลังจากคุยกันสักพักก็ตกลงกันว่าจะไปเจอกันที่ลานกางเต้นท์ผากล้วยไม้ที่เก่าเวลาเดิม

กว่าฝนจะหยุดตกก็ปาเข้าไปบ่าย 3 โมงเข้าไปแล้ว ผมรีบกางเต้นท์อย่างรีบเร่งเพราะกลัวว่าฝนจะตกลงมาอีก พอผมกางเต้นท์เสร็จพี่เปี๊ยกก็มาถึงพอดี พี่เปี๊ยกเป็นหนุ่มใหญ่อารมณ์ดีคุยสนุก ตอนเจอกันครั้งแรกนี่ผมอึ้งไปเลยเมื่อเห็นแกงัดเอาไนค่อน F5 ติดเลนส์ 500 F4 ออกมาประกอบกับขาตั้งกิ๊ซโซ่ตัวเบ่อเร่อกะหัวเขาควายเวลมบลี้ แถมแกยังสะพาย F6 ติดเลนส์ 105 มาโครสะพายไว้ที่ไหล่อีกข้าง เดินตัวปลิวซะผมยังตามไม่ทัน ผมคะเนว่าไอ้อุปกรณ์ที่แกแบกไม่ต่ำกว่า 15 โลแน่ ๆ ผมเคยขอลองแบกอุปกรณ์ของแกดูแล้ว เดินไปแค่ไม่กี่เมตรก็หอบแฮ่ก ๆ ไหล่ทรุดแล้ว -_-“ ไม่รู้แกแบกเดินตัวปลิวได้ไงทั้ง ๆ ที่แกตัวเล็กกว่าผมตั้งเยอะ


วันนี้ผมว่าจะเฝ้ากระทิงกะช้างป่าซักหน่อยได้ข่าวว่ามันมาหากินอยู่แถว ๆ ทางขึ้นเขาเขียว สนใจจะไปเฝ้าด้วยกันมั๊ย พี่เปี๊ยกเอ่ยปากชวน ไปครับ ผมกะน้า witching ตอบอย่างไม่ลังเล หลังจากลุยดงหญ้าสูงท่วมเอวลัดเลาะตามแนวป่าเข้าไปก็เห็นลานหญ้าเขียวชอุ่มอยู่ไกลลิบ ๆ พี่เปี๊ยกให้เราปักหลักรอที่นี่พร้อมกำชับไม่ให้ทำเสียงอื้อฉาว ^^” ส่วนแกจะเดินล่วงหน้าลึกเข้าไปอีกเพื่อไปดูร่องรอยว่ามีกระทิงหรือช้างป่าเข้ามาบ้างหรือเปล่า ว่าแล้วแกก็เดินดุ่ม ๆ แหวกหญ้ามุดหายไป พวกเรานั่งซุ่มรออยู่ประมาณ ชั่วโมง 1 พี่เปี๊ยกก็กลับมาพร้อมแห้วมากระบุงใหญ่? สงสัยวันนี้กระทิงคงจะไม่เข้าแล้วล่ะ พี่เปี๊ยกแจ้งข่าวดี -_-“ วันนี้พอแค่นี้ก็แล้วกันหิวแล้ว กลับไปทำอาหารกินกันดีกว่า พวกเราทุกคนพยักหน้าหงึกหงักเห็นเด้วยกันเป็นแถว :P

พวกเรากลับมาที่ลานผากล้วยไม้ลงทำกับข้าวหุงข้าวกันอย่างสนุกสนาน ไม่รู้สิผมว่าการมาแค้มปิ้งและลงมือหุงข้าวทำกับข้าวเองได้รสชาติกว่ากันเยอะ ส่วนใหญ่ผมมักจะเป็นผู้ช่วยทำงานจิปาถะต่าง ๆ เพราะเรื่องอาหาร นอกจากมาม่าแล้วอย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง (^-^)> หลังจากอิ่มหมีพีมันกันแล้วก็ถึงเวลาจิบชาเขียว :P แล้วแยกย้ายกันไปอาบน้ำนอน อ้อ! ลืมบอกในห้องน้ำทากก็ไม่เว้นนะคร๊าบบบ ฤดูนี้มีทุกที่จริง T-T ช่วงดึกมีเหตุการณ์ตื่นเต้นเล็กน้อย เนื่องจากเจ้ากวางขาประจำลานกางเต้นท์เข้ามารื้อข้าวของที่วางอยู่ด้านนอก แล้วก็ต่อด้วยเจ้าเม่นย่องเข้ามาแอบคาบกระติกสนามที่บรรจุข้าวอยู่ครึ่งกระติกวิ่งหายไปตอนประมาณตีสาม ที่เล่ามาทั้งหมดนี่ผมรู้เรื่องในตอนเช้าวันถัดมานะค๊าบ มุดหัวเข้าเต้นท์ได้ก็หลับยาวไม่ได้รู้เรื่องกะเขาเล้ย!



เช้าวันนี้เราตื่นสายกันเล็กน้อย พวกเราแก้ง่วงกันด้วยกาแฟสดสตาร์บัค Kenya ที่บดกันเองต้มกันเองสด ๆ กลิ่นหอม ๆ ของกาแฟตอนเช้า ๆ ทำให้สมองแจ่มใสดีนีกแล :P หลังจากซดกาแฟกันเรียบร้อยแล้ว ก็เติมพลังกันด้วยมื้อเช้าก่อนที่พี่เปี๊ยกจะพาพวกเราตระเวณไปรอบ ๆ เพื่อถ่ายภาพนกและสัตว์ต่าง ๆ ไฮไลท์ในวันนี้ก็คงเป็นรังของนกตะขาบดงและตะขาบทุ่งที่อยู่ริมบึงน้ำ นกตะขาบดงและตะขาบทุ่งจะทำรังในโพรงไม้มีพฤติกรรมเหมือนกัน งานนี้ผมสมัครใจที่จะอยู่ซุ่มถ่ายรังนกตะขาบทุ่งมากกว่าเนื่องจากเข้าถึงไม่ยากนักนั่งซุ่มอยู่ข้างทางก็ถ่ายได้แล้ว ส่วนตะขาบดงทำรังอยู่ลึกเข้าไปข้างใน แถมรังยังอยู่หลังต้นไม้แสงน้อยอีกต่างหาก คะเนดูแล้วฝีมืออย่างผมคงไม่ไหวแน่ ๆ หลังจากนั่งซุ่มอยู่ไม่นานพ่อนกก็คาบแมลงมาป้อนลูกที่อยู่ในรัง ผมปรับระบบถ่ายภาพของผมเป็นต่อเนื่องอยู่แล้ว พอได้จังหวะผมก็กดรัวถ่ายไม่ยั๊ง แช๊ะ! แช๊ะ! แช๊ะ! -_-“ แต่คนข้าง ๆ ผมสับไก F5 รัวปืนกล ปรืดดดดดด! 11 ภาพต่อวิ! ใช้ฟิลม์หรือดิจิฯวะเนี่ยผมคิดในใจ

หลังจากนั้นพวกเราก็เฝ้าถ่ายพ่อแม่นกที่วนเวียนคาบแมลงเข้ามาป้อนลูกอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งได้เวลาอาหารกลางถึงถอยทัพกลับมาเติมพลังกันที่ลานผากล้วยไม้อีกครั้ง ก่อนที่จะเตรียบตัวเก็บเต้นท์อุปกรณ์แค้มปิ้งต่าง ๆ ให้เรียบร้อย เดี๋ยวบ่ายนี้พวกเราจะไปถ่ายผีเสื้อกันพี่เปี๊ยกแย้มเป้าหมายต่อไป ผมมองไปที่น้า witching เห็นแกรีบเปลี่ยนเลนส์งัดเอา 100 มาโครออกมาประกอบกล้องเตรียมตัว ได้ใช้งานซะทีตั้งแต่ได้มาใช้ไปไม่กี่ครั้งเอง น้า witching ส่งเสียงมาเมื่อเห็นผมมองไปที่เลนส์ของแก หลังจากกระโดดขึ้นรถซีรีย์ 7 (แลนเซอร์รุ่นที่ 7) -_-“ พวกเราก็ขับรถตามพี่เปี๊ยกไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งฝนตกลงมาอีกรอบ และไม่มีทีท่าว่าจะหยุด หลังจากปรึกษากันแล้วพวกเราตกลงกันที่จะไปน้ำตกเหวนรกแทน เนื่องจากฝนตกแบบนี้ผีเสื้อคงไม่ออกมาแล้วล่ะ T-T


พวกเรารอจนฝนซาแล้วค่อยเดินลงไปที่ตัวน้ำตก น้ำตกเหวนรกในวันนี้น้ำค่อนข้างแรงมาก ๆ แรงเสียจนผมไม่กล้าเอากล้องขึ้นมาถ่ายรูป เพราะขณะยืนดูน้ำตกอยู่ด้านล่าง ละอองน้ำที่กระเซ็นมายังกะฝนตก ผมได้แต่ยกมือถือขึ้นมาถ่ายคลิปวีดีโอเก็บไว้เป็นความทรงจำไว้แทน พวกเรายืนชื่นชมน้ำตกกันได้ไม่นานก็ต้องรีบกลับขึ้นมาเนื่องจากฝนได้เริ่มตกลงมาอีกรอบแล้ว -_-“ ผมมองทางขึ้นแล้วถอนหายใจยาว ๆ ใครที่เคยมาน้ำตกเหวนรกแล้วลงไปดูตัวน้ำตกด้านล่างคงจะรู้ว่ามันชันขนาดไหน ตอนลงไม่เท่าไหร่แต่ตอนกลับขึ้นไปนี่สิ -_-“ กว่าผมจะไต่กลับขึ้นมาเล่นเอาแย่ไปเหมือนกัน

และแล้ววันเวลาแห่งความสุขสนุกสนานในวันพักผ่อนก็หมดลงอย่างรวดเร็ว พวกเราอำลาพี่เปี๊ยกก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน การกลับไปซบธรรมชาติสูดอากาศบริสุทธิ์ ตื่นเช้าขึ้นมาท่ามกลางเสียงนกร้องรอบ ๆ ตัว มันทำให้ผมรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับการเติมน้ำมันให้กับชีวิตเพื่อให้มีแรงขับเคลื่อนต่อไป เวลาผมกลับมาดำรงชีวิตในเมือง ผมมักจะนึกถึงวันที่ผมอยู่กับธรรมชาติเสมอ ๆ

วันหยุดหน้ามีใครจะไปเติมน้ำมันกับผมมั๊ยครับ !